This article is currently available in Thai only.
Genetics & Family
กาฬโรค (Plague): ติดต่ออย่างไร? สังเกตอาการแบบไหนที่ต้องรีบพบแพทย์
Precision Health ·

กาฬโรค (Plague) เกิดจากการติดเชื้อแบคทีเรีย Yersinia pestis ที่พบตามธรรมชาติในสัตว์ฟันแทะ (เช่น หนู กระรอก) โดยมี หมัด เป็นพาหะสำคัญ แม้ปัจจุบันจะพบได้ยาก แต่ถือเป็นโรครุนแรงที่มีระยะฟักตัวเร็ว เพียง 1-7 วัน หลังได้รับเชื้อ
กาฬโรคติดต่อได้อย่างไร?
การติดเชื้อเกิดขึ้นได้จาก 3 ช่องทางหลัก:
1. ถูกหมัดที่มีเชื้อกัด: เป็นช่องทางที่พบบ่อยที่สุด เมื่อหมัดกัดสัตว์ป่วยแล้วมากัดคนต่อ
2. สัมผัสสัตว์ติดเชื้อโดยตรง: ผ่านการสัมผัสเลือด เนื้อเยื่อ หรือสารคัดหลั่งของสัตว์ป่วย/สัตว์ที่ตายแล้ว โดยไม่ใช้อุปกรณ์ป้องกัน
3. แพร่ผ่านละอองฝอยทางเดินหายใจ: เกิดจากผู้ป่วย กาฬโรคปอด ไอหรือจามรดในระยะใกล้ชิด ซึ่งเป็นช่องทางเดียวที่แพร่จาก คนสู่คน ได้โดยตรง
อาการสำคัญที่ต้องสังเกต (แบ่งตามชนิดของโรค)
ลักษณะอาการจะขึ้นอยู่กับช่องทางที่เชื้อเข้าสู่ร่างกาย:
1. กาฬโรคต่อมน้ำเหลือง (Bubonic Plague) — พบบ่อยที่สุด
มีไข้สูงฉับพลัน หนาวสั่น ปวดศีรษะ และอ่อนเพลียอย่างมาก
* จุดเด่น: ต่อมน้ำเหลืองบวมโต กดเจ็บอย่างรุนแรง (เรียกว่า Bubo) มักเกิดบริเวณขาหนีบ รักแร้ หรือคอ
2. กาฬโรคปอด (Pneumonic Plague) — รุนแรงและแพร่กระจายเร็วที่สุด
* มีไข้สูง ไอ เจ็บหน้าอก หายใจหอบเหนื่อย
* เสมหะอาจมีเลือดปน
* เป็นชนิดที่อันตรายที่สุด สามารถแพร่กระจายจากคนสู่คนทางอากาศ และอาจเป็นอันตรายถึงชีวิตหากไม่ได้ยาปฏิชีวนะทันท่วงที
3. กาฬโรคติดเชื้อในกระแสเลือด (Septicemic Plague)
* เชื้อเข้าสู่กระแสเลือดโดยตรง หรือพัฒนามาจาก 2 ชนิดแรก
* มีไข้สูง ปวดท้อง ท้องเสีย ช็อก
* เลือดออกใต้ผิวหนัง จนทำให้เนื้อเยื่อส่วนปลาย (เช่น นิ้วมือ นิ้วเท้า) ขาดเลือดและดำเขียว (เน่าเปื่อย)
กาฬโรครักษาได้หรือไม่?
รักษาได้ด้วยยาปฏิชีวนะ เช่น Streptomycin, Gentamicin หรือ Doxycycline แต่เงื่อนไขสำคัญคือ "ต้องได้รับยาเร็วที่สุด" โดยเฉพาะกาฬโรคปอดที่ควรได้รับรักษาภายใน 24 ชั่วโมงหลังเริ่มแสดงอาการ เพื่อลดอัตราการเสียชีวิต ดังนั้น หากมีอาการที่สงสัย โดยเฉพาะหลังจาก สัมผัสสัตว์ป่วย/ตาย หรืออยู่ในพื้นที่ที่มีการระบาด ควรรีบพบแพทย์และแจ้งประวัติการสัมผัสให้ทราบ
แนวทางการป้องกัน
- หลีกเลี่ยงการสัมผัสสัตว์ป่า/สัตว์ฟันแทะ: โดยเฉพาะสัตว์ที่ป่วยหรือตายผิดปกติ
- สวมถุงมือทุกครั้ง: หากมีความจำเป็นต้องสัมผัสสัตว์ หรือจัดการซากสัตว์
- กำจัดและป้องกันหมัด: ดูแลสัตว์เลี้ยงในบ้านให้ปราศจากหมัด และสวมยากันยุง/กันแมลงเมื่อต้องเข้าป่า
- จัดการสุขาภิบาล: เก็บอาหารและขยะในภาชนะที่มิดชิด เพื่อไม่ให้เป็นแหล่งสะสมของหนู
- แจ้งประวัติเสี่ยงแก่แพทย์ทันที: หากมีไข้ร่วมกับประวัติเดินทางไปพื้นที่ระบาด หรือสัมผัสสัตว์ฟันแทะ
สรุป: แม้กาฬโรคจะไม่ใช่โรคที่พบได้ทั่วไปในปัจจุบัน แต่การรู้เท่าทันช่องทางการแพร่เชื้อและสังเกตอาการได้เร็ว จะช่วยให้ได้รับการรักษาที่ทันเวลาและปลอดภัย



